در این تحقیق، عملکرد دستگاه های جداساز شلتوک (پادیه) نوع صندوقی و سینی شکل از نظر فنی و اقتصادی، نسبت به سه رقم شلتوک رایج در استان فارس (کامفیروزی، آمل-3 و نعمت) ارزیابی شده است. به منظور اجرای این تحقیق، از طرح آماری کرت های خرد شده در پنج تکرار استفاده شد. سه رقم شلتوک به عنوان کرت های اصلی و دو نوع دستگاه جداساز به عنوان کرت های فرعی انتخاب گردید. جهت مقایسه میانگین ها نیز از آزمون دانکن استفاده شد. آزمایش در یک کارگاه شالیکوبی اجرا شد. در هرتیمار با نمونه گیری از خروجی دستگاه های پوست کن و جداساز شلتوک، درصد شلتوک و برنج قهوه ای و از خروجی دستگاه صیقل دهنده، درصد شکستگی برنج اندازه گیری شد. همچنین ظرفیت و توان مورد نیاز دستگاه ها نیز اندازه گیری و مقایسه شد. به منظور مقایسه اقتصادی دو نوع دستگاه جداساز شلتوک، از روش بودجه بندی جزئی استفاده شد. نتایج نشان داد که درصد شلتوک و درصد برنج قهوه ای خروجی (میانگین داده های مربوط به سه رقم شلتوک در یک دستگاه جداساز) در نوع سینی شکل، به ترتیب با مقادیر 76.03 و 99.89 درصد، نسبت به نوع صندوقی، به ترتیب با مقادیر 28.32 و 99.5 درصد، به طور معنی داری بیشتر است. همچنین درصد شکستگی برنج در سیستم تبدیل مجهز به دستگاه جداساز نوع سینی شکل با 18.34 درصد به طور معنی داری کمتر از نوع صندوقی با 21.75 درصد بود. مشخص شد که ظرفیت دستگاه جداساز سینی شکل حدود یک و نیم برابر صندوقی و توان مورد نیاز جهت راه اندازی دستگاه جداساز صندوقی پنج برابر سینی شکل است. ارزیابی و مقایسه عملکرد دو نوع دستگاه جداساز نشان داد که در هر سه رقم شلتوک مورد آزمایش، دستگاه جداساز سینی شکل بهتر از نوع صندوقی است. در مجموع از نظر فنی و اقتصادی می توان گفت که دستگاه جداساز نوع سینی شکل برای ارقام آمل-3 و نعمت و نوع صندوقی برای رقم کامفیروزی مناسب است.

استفاده از روش های غیرشیمیایی مبارزه با علف های هرز نقش مهمی در کاهش مصرف سموم و سلامت محیط زیست دارد. امروزه تهیه مطلوب زمین بویژه شخم (شخم دوم) یکی از مهم ترین عوامل کنترل علف های هرز برنج در سایر کشورها شناخته شده است. روش متداول تهیه زمین شالیزار در استان گیلان انجام یک بار شخم در اواخر فصل زمستان و شخم دوم یک تا دو هفته قبل از نشاکاری در بهار است. تعداد دفعات شخم دوم و هم چنین نوع ادوات مورد استفاده متناسب با امکانات و فرهنگ زراعی نقاط مختلف استان متفاوت است. از آنجایی که نوع ادوات و تعداد دفعات شخم دوم بر تراکم جمعیت علف های هرز تاثیرگذار هستند بنابراین آزمایشی با شش تیمار شامل شخم دوم با استفاده از راست کاول متصل به تیلر، روتیواتور و پادلر مخروطی در یک و دو نوبت به فاصله 10 روز به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1384 در شالیزار برنج، قریه تکی تازه آباد از توابع شهرستان تالش مورد ارزیابی قرار گرفت. اثر این تیمارها بر روی تراکم جمعیت مهم ترین علف های هرز منطقه شامل سوروف (Echinochloa crus gali)، اویار سلام (Cyperus rotundus) و قاشق واش (Alisma plantago-aquatica) ارزیابی شد. نتایج بررسی ها نشان داد که نوع ادوات بکار رفته در شخم دوم بر جمعیت علف های هرز موثر است. مقایسه میانگین تعداد علف های هرز موید این مطلب است که نه تنها تفاوت معنی داری بین نوع ادوات شخم وجود دارد بلکه دفعات شخم (یک یا دوبار) نیز بر تراکم علف های هرز اثر گذاشته است. بهترین تیمار مربوط به استفاده از روش راست کاول، ولی با دوبار شخم بود که جمعیت علف هرز آن در مقایسه با بدترین تیمار یعنی یک نوبت استفاده از پادلر مخروطی، تقریبا باندازه 2.1 برابر کمتر شد.

در این پژوهش، به منظور اصلاح عملکرد دستگاه پوست کن شلتوک و کاهش ضایعات برنج، سامانة کنترل خودکار و ماشین بینایی طراحی، ساخته و آزمایش شد. این سامانه به گونه ای طراحی شد که بر حسب نوع و میزان رطوبت شلتوک بتواند فاصلة غلتک ها و سرعت دورانی موتور را به مقدار بهینه تنظیم کند. پس از آن با به کارگیری سامانة ماشین بینایی و دستگاه تک دانه ساز، میزان شکستگی برنج تعیین شد. میزان شکستگی برنج اگر بیش از حد مورد نظر بود تنظیمات لازم روی دستگاه پوست کن انجام می شد. شرایط کاری دستگاه پوست کن، برای دو رقم شلتوک با اعمال تیمارهای رطوبت شلتوک، فاصلة غلتک ها و سرعت دورانی موتور بررسی و فاکتورهای شاخص پوست کنی و درصد شکستگی برنج اندازه گیری شد. الگوریتم پردازش تصویر به منظور تعیین درصد شکستگی برنج در نرم افزار متلب کدنویسی و ارزیابی شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که با انتخاب مناسب سرعت دورانی موتور و فاصلة غلتک ها برای شلتوک دانه متوسط، میانگین شاخص پوست کنی برابر با 65/82 درصد و میانگین شکستگی برنج سبوس دار برابر با 88/3 درصد است. برای شلتوک دانه بلند، میانگین شاخص پوست کنی و شکستگی برنج به ترتیب برابر با 40/51 و 46/27 درصد است. در حالی که بدون به کارگیری این سامانه و با انتخاب نامناسب سرعت دورانی موتور و فاصلة غلتک ها، برای شلتوک دانه متوسط، شاخص پوست کنی برابر با 58/61 درصد و شکستگی برنج برابر با 51/7 درصد است. برای شلتوک دانه بلند، شاخص پوست کنی و شکستگی برنج به ترتیب برابر با 14/19 و 03/35 درصد است. نتایج ارزیابی الگوریتم دقت آن را برابر با 81/91 درصد نشان می دهد. نتایج ارزیابی دستگاه تک دانه ساز نیز نشان می دهد که مقدار مکش 45-تا 50-میلی متر جیوه با میزان جداسازی 3/81 درصد مناسب ترین مقدار است. نتایج مناسب ترین سرعت دورانی موتور و فاصله غلتک ها در سامانه کنترل، برنامه ریزی و تنظیم شد و با نصب آن روی دستگاه مناسب ترین شرایط کاری برای دستگاه پوست کن به صورت خودکار فراهم آمد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور بررسی عملکرد شلتوک، مقدار و کارایی نیتروژن در برنج دورگ (رقم بهار- 1) در واکنش به محلو لپاشی کود مکمل نیتروژن و پتاسیم، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در موسسه تحقیقات برنج کشور رشت در سال زراعی 88 - 1387 انجام شد. تیمارهای آزمایشی، شامل محلو لپاشی کودهای نیتروژن و پتاسیم در مراحل مختلف رشد (به صورت محلو لپاشی نیتروژن در مرحله حداکثر پنج هزنی، آبستنی و مرحله حداکثر پنج هزنی و آبستنی ب هتنهایی و همراه با محلو لپاشی پتاسیم) بود. پاشش آب خالص ب ه عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. نتایج آزمایش، افزایش عملکرد شلتوک و عملکرد پروتئین شلتوک را در تیمارهای محلو لپاشی پیش از گلدهی نیتروژن و پتاسیم در مقایسه با تیمار پاشش آب خالص با کمترین عدد عملکرد، نشان داد. بیشترین مقدار نیتروژن شلتوک و کاه و کلش در مرحله غلاف رفتن برنج ب هدست آمد. با ای نحال، اثر تیمارهای محلو لپاشی بر مقدار پتاسیم شلتوک معنی دار نبود. کارایی زراعی، فیزیولوژیک و بازیافت ظاهری نیتروژن تحت تاثیر هی چیک از تیمارهای محلو لپاشی قرار نگرفتند اما، کارایی جذب نیتروژن افزایش 14.8 درصدی را در مرحله حداکثر پنج هزنی نسبت به پاشش آب خالص نشان داد. بیشترین مقدار پروتئین دانه (11.6 درصد) مربوط به تیمار محلو لپاشی نیتروژن در مرحله حداکثر پنج هزنی و آبستنی در مقایسه با پاشش آب خالص است. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که بهترین زمان پیش از گلدهی برای محلو لپاشی رقم بهار- 1 با کودهای نیتروژن و پتاسیم، مراحل حداکثر پنجه زنی و غلا فرفتن است.

این تحقیق به منظور ارزیابی عملکرد خرمن کوب جریان محوری متداول در استان گیلان انجام شد. در این تحقیق، اثر متغیرهای مستقل شامل دور کوبنده، رطوبت شلتوک و نرخ تغذیه بر صدمات مکانیکی وارد بر دانه در قالب کرت های دو بار خرد شده و بر پایه طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. اثرات دور کوبنده و محتوای رطوبت شلتوک بر ضایعات کیفی بسیار معنی دار بود. با افزایش دور کوبنده از 550 به 850 دور در دقیقه میانگین درصد دانه های ترک خورده در سطح رطوبتی 20% و نرخ تغذیه 20 کیلوگرم در دقیقه بین 6.13 تا %8.56 تغییر خواهد کرد. این تغییرات برای محتوای رطوبت شلتوک 16% و نرخ تغذیه 12 کیلوگرم در دقیقه بین 8.80 تا %18.07 است. با افزایش دور کوبنده در دو سطح رطوبت و نرخ تغذیه، درصد شلتوک شکسته و پوست کنده به ترتیب از 0.71 به %1.17 و از 0.82 به %1.45 افزایش یافت.

کشت گیاهان در بستر بدون خاک، روند افزایشی دارد. یک بستر کشت بدون خاک، افزون بر دارا بودن ویژگی های مناسب، باید در دسترس، ارزان، پایدار، سبک و استفاده از آن مقرون به صرفه باشد. هدف از این پژوهش کاربردی، ارزیابی سولوپیت تولید شده از پسماند کارخانجات شالیکوبی و بهبود ویژگی های آن است. در فرآیند تولید، ماده اولیه را به شکل هرم در آورده و با هدف تسریع واکنش های زیستی، قارچ های تیره تریکودرما و میکروارگانیسم های موثر (EM) به آن افزوده و با پلاستیک پوشانده شد. آبیاری و هوادهی توده، به طور منظم انجام و پس از گذشت چهار ماه، ارزیابی اولیه شامل آزمون تنژگی همراه با رشد گیاهچه، تنفس میکروبی، رنگ، pH، EC ، عناصر غذایی پرمصرف و کم مصرف، در سولوپیت تولید شده، تعیین شد. سپس سولوپیت تولید شده بدون افزودن پرلیت و نیز آمیخته با پرلیت با نسبت های 1:1، 2:1 و 3:1 ، از نظر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهد اشت آب و هدایت هیدرولیکی با متداول ترین بستر بدون خاک یعنی ترکیب دو ماده کوکوپیت- پرلیت با نسبت 3:1 مقایسه و برای بهبود ویژگی های مرتبط با حفظ رطوبت در سولوپیت، رس­های زئولیت و بنتونیت به آن، افزوده شد. نتایج نشان داد از نظر ویژگی های شیمیایی بین سولوپیت خالص و کوکوپیت- پرلیت (3:1)، تفاوت معنی دار، وجود ندارد. نتایج تجزیه واریانس تایید کرد که بستر کشت، رس اصلاح کننده، سطوح رس و برهمکنش این سه عامل بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آب و هدایت هیدرولیکی اثر معنی دار دارد. همچنین برهمکنش نوع بستر کشت و نوع اصلاح کننده، اثر معنی داری بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آّب و هدایت هیدرولیکی داشت. تأثیر برهمکنش بستر کشت و سطح رس نیز بر همه ویژگی های اندازه گیری شده، معنی دار شد. همچنین برهمکنش بین نوع رس و سطوح آن نیز تأثیر معنی داری بر همه ویژگی ها داشت. برهمکنش سه فاکتور بستر کشت، رس اصلاح کننده و سطوح رس، بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آب و هدایت هیدرولیکی معنی دار شد. افزودن رس بنتونیت به بستر سولوپیت- پرلیت در مقایسه با زئولیت، تأثیر بیشتری در حفظ رطوبت در سولوپیت داشت. نتیجه گیری این که، امکان تولید سولوپیت از پسماند کارخانجات شالیکوبی با ویژگی حفظ رطوبت مناسب ریشه گیاه وجود دارد.

با توجه به اثر مخرب زیست محیطی کشاورزی متداول روز به روز بر اهمیت توجه به کشاورزی جایگزین افزوده می شود. بدین منظور جهت مقایسه سه سامانه متداول، کم نهاده و ارگانیک از نظر عملکرد و ویژگی های کیفی خاک شالیزار، آزمایشی طی سال های 1394و 1395 در سه منطقه مختلف استان مازندران ( آمل، بابل و فریدونکنار) اجرا شد. در سامانه زراعی ارگانیک، از کود مرغی و کودهای زیستی و جهت مبارزه با آفات و بیماری از قارچ کش ها و حشره کش های زیستی استفاده شد. در سامانه زراعی کم نهاده، نهاده های خارجی تولید در مقایسه با سامانه متداول به حداقل رسانده شد. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد شلتوک و بیولوژیک در منطقه فریدون کنار و در کشت کم نهاده به دست آمد که در مقایسه با دو با سامانه متداول و ارگانیک به ترتیب 73/4 و 80/2 و 90/29 و 12/29 درصد بیشتر بود. میزان شاخص برداشت در کشت ارگانیک، کم نهاده و متداول به ترتیب 84/37، 69/38 و 85/36 درصد بود که اختلاف معنی داری بین ارگانیک و کم نهاده مشاهده نشد. همچنین سامانه های مختلف زراعی بر خصوصیات کیفی خاک تأثیر معنی داری داشتند به طوری که اسیدیته خاک در کشت ارگانیک با کاهش 57/2 درصدی از 39/7 در سال اول به 20/7 در سال دوم رسید اما در دو سامانه کم نهاده و متداول به ترتیب افزایش 92/0 و 15/1 درصدی را در سال دوم به همراه داشت.